انجمن خط دانشجو

دانشجویان بیدارند...............از دیکتاتور بیزارند
دوستان دانشجو,
در آستانه 18 تیرماه سالروز جنبش دانشجویی درود می فرستیم بر عزم یاران و اهورائیان در بند ضحاکان دین فروش و بر تداوم مسیر تابناک خود در سنگر آزادی و آگاهی پای می فشاریم.
واقعیت این که پس از روی کار آمدن دولت اقتدارگرایانه احمدی نژاد, نظام مستبد ولایت فقیه مقدم ترین نوک حملات خویش را متوجه دانشجویان کرده, چرا که این قانون هر حاکم جبار است که نیزه خود را ابتدا بر بدن قشر آگاه و روشن فرو ببرد تا پیش قراران را خاموش و مجروح سازد.
جنبش دانشجویی از 16 آذر 32 و سپس 13 آبان 57 و در ادامه 18 تیر 78 زخمی و مستمر هزینه ایستادگی خود را میدهد. روز به روز شعله ور تر شد و از خاکستر خود ققنوس وار بر آسمان تیره میهن پر می کشد تا آزادی از چنگال ستم بگشاید و به مردم ما به ارمغان بیاورد.

یاران,
همچنانکه که بار دیگر همسنگرانمان در دفاع از اهورائیان در بند در زندان گفتند, ?ما ترمز قطار جنبش دانشجویی را کنده ایم?, ما نیز در ادامه این پیام می گوییم, بگیر, ببند, به زندان بی انداز, بسوزان و همانند عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی جان ما را برای آزادی وطن بگیر. اما این را مطمئن باش و بدان آنکه حرف نهایی را خواهد زد, مشت دانشجو خواهد بود.

دانشجویان آزاده,
امسال در حالی به پیشواز 18 تیر می رویم که استبداد مذهبی با سرکوبگریهای بی امان در تلاش است تا اقشار مختلف اعم از دانشجویان, زنان و جوانان را مهار کرده و با عتراضات حق طلبانه ممانعت بعمل آورد. در همین راستا آنچه مسئولیت عنصر پیشرو هست اینکه پاسخگوی داده ها باشد.
ما بعنوان دانشجویان این مرز و بوم بر آنیم که فلک سیاسی و اجتماعی را شکافته و طرحی نو در اندازیم. پس همه یاران را برای هر چه با شکوهتر برگزار کردن این روز فرا می خوانیم که :

1. تحریم امتحانات بعنوان حربه یی که حاکمیت برای سکون و سکوت دانشجویان استفاده می کند.
2. فعال کردن انجمن ها و هسته های فعال و عنصر فعال دانشجویی
3. برگزاری نمایشگاههای مختلف کتاب و عکس در دانشگاهها و دانشکده ها و مدارس عالی از تاریخچه جنبش دانشجویی و قیام پرشکوه 18 تیر
4. اجرای مراسم ها و گردهمایی های هر چه با شکوهتر در تهران و شهرستانها بمناسبت سالگرد 18 تیر.
5. اعلام حمایت و همبستگی از فعالان دانشجویی و انجمن های دانشگاههای مختلف
6. اعتراض به ادامه بازداشت دانشجویان زندانی و خواستار آزادی زندانیان دانشجویی.

بر افراشته باد پرچم جنبش دانشجویی
زنده باد آزادی

... چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند

سه شنبه 5 تا جمعه 8 ژوئن

پیشدرآمد: مرگ، شاه و گدا نمیشناسد، در عین حال تعامل این هر دو با مرگ چنان متفاوت است که از قدیم میگفتند آنکه دنیایش پشیزی بیش نیست، راحتتر جان میدهد تا آنکه باید دولت و نعمت را واگذارد و با حسرت برای آنچه داشته و اینک وا می نهد تا میراث خواران از آن متنعم شوند. چنین کسی تا لحظه آخر جان کندن افسوس میخورد که چرا آن کار نکردم که دلی شاد کنم و آن زر ندادم که خانه ای آباد سازم. گفتند حضرت آیت الله العظمی شیخ مملکت فقاهت و استاد حوزتین، مرجع مورد لطف سیدعلی آقای نایب امام زمان و اخ الزوجه شیخ ملکی رئیس کمیته شمیرانات در آغاز انقلاب، هفته گذشته برای دومین یا سومین بار جهت فحوصات طیبه به ام القرای لندن وارد شده و در بیمارستان مستضعفین که به نام شورشی گردن شکسته «کرامول» نام گرفته بستری شده اند.

در این بیمارستان که تنها کرایه اتاقهایش 20 پاوند از بیمارستان مستکبران که نام دریادار معروف «ولینگتون» را بر پیشانی دارد کمتر است و برای علما چهارصد و پنجاه پاوند معادل 900 دلار ناقابل در 24 ساعت حساب میکنند، یک چکآپ و سه چهار روز اقامت، چند هزار پاوندی خرج بر میدارد٬ وای به حال وقتی که عالم عالیقدر با دو متر قد و یکصد و سی چهل کیلو وزن بخواهد بیماری مزمن راعلاج کند. در کشوری که بیمارانش در راهروهای بیمارستانهای دولتی حیران و سرگردان باید سوزن و تیغ و پنبه جراحی را خود از دلالان مربوطه خریداری کنند٬ و بیمارستانهای خصوصی در کار تجارت با جان انسانها رقابتی نفسگیر را دنبال میکنند، البته جائی برای علمای کبار و مراجع عظام وجود ندارد.
شما فکر میکنید جان مبارک حضرت آیت الله فاضل لنکرانی، با جان آن شهروند بلوچ که کنار در بیمارستان جان میدهد چون خانواده اش پول نداشته اند٬ یک میلیون ودیعه به صندوق بیمارستان بسپارند٬ در یک سطح و قیمت است که حضرت آیت الله هم مجبور باشد در بیمارستان راه آهن قم٬ که روزگاری آقای امامی٬ مرضای اسلام را مجانی در آن بستری میکرد، بستری شود؟ آقای فاضل، بحرعلوم ظاهر و باطن، استاد فقه و اصول، خطیب بلیغ حوزه، اندیشمندی که در توضیح المسائلش همه مشکلات دنیوی و اخروی را حل کرده٬ و با یک مجوز٬ ولایجوز٬ راه بهشت را به مؤمنان نشان داده است، نمیتواند مثل مشدی باقر آبدارچی مسجد قندی٬ وقتی بیمار میشود٬ به امید شفای غیبی راهی جمکران شود٬ و با انداختن نامهای درچاه مردانه به امید معجزتی آنقدر درد بکشد تا جان ناقابلش به عالم بالا صعود کند، شخصیتی چون جناب فاضل که در لنکران و باکو و مملکت تاتارستان و تفلیس و شوشی و نخجوان حداقل یک دوجین مقلد دارد و به علت تعلق و دلبستگی که به مقام ولایت دارد مورد لطف و عنایت ویژه اعتماد السلطنه دربار معدلت گستر جناب حاج آقا محمدی گلپایگانی است، جواهری است که باید برای حفظ و صیانت از وجود باهرشان، بیمارستان کرامول که سهل است، مایوکلینیک آمریکا را هم به حال آماده باش درآورد تا مبادا خدای ناکرده گزندی متوجه وجود مبارکش شود...
پیش خود منظری را به یاد آوردم از یک روحانی (امروز سرشناس) که اتفاقا از خانوادهای اصیل و نسبتا متمکن آذربایجانی است. پیش از انقلاب این روحانی به بیماری قلبی سختی مبتلا شده بود. در آن تاریخ البته به آسانی امروز رگهای قلب را عوض نمیکردند و عمل قلب باز همواره با مشکلاتی همراه بود. گفتند که آقا باید در لندن تحت عمل جراحی قرار گیرد. مرحوم آیت الله شریعتمداری مبلغی داد و سه چهار آدم خیّر دیگر نیز مبالغی بر آن افزودند٬ و روحانی جوان آن روز به لندن آمد. من آن زمان در این ولایت دانشجو بودم. از همان لحظه ورود روحانی بیمار که بسیار هم وسواسی بود، پرس و جو آغاز کرد که در کدام بیمارستان میشود عمل قلب او را انجام داد که هزینه کمتری داشته باشد. کلینیک معروف لندن٬ گرانترین و برامپتون هاسپیتال به علت ارزانتر بودن اتاقهایش ارزانترین مکان برای اجرای عمل و دوران نقاهت بیمار بود. روحانی جوان دومی را انتخاب کرد و با آنکه پول کافی برای بستری شدن در کلینیک لندن داشت به من که همراهش بودم گفت چرا باید به خاطر در و دیوار و تیر و تخته٬ پول بیشتری بدهم در حالی که جراح همان جراح است فقط بیمارستان فرق میکند. خوشبختانه عمل با موفقیت انجام گرفت و بعد از یک هفته روحانی بیمار، سالم و سرحال بیمارستان را ترک گفت. چند روز بعد (اینها را که میگویم مربوط به سال 1975 یعنی چهار سال قبل از انقلاب است) درمراجعه به سفارت برای مهر کردن اوراق بیمارستان، با فردی برخورد کردیم که برای معالجه به لندن آمده بود٬ و مقداری از پولش را گم کرده بود یا از او دزدیده بودند. در میان شگفتی من، روحانی جوان که از پولش (به علت صرفه جوئی و اقامت در بیمارستان درجه 2) نزدیک به هزار پاوند مانده بود، صد پاوند را برداشت و بقیه را به هموطن بیمار داد که باورش نمیشد از یک آخوند چنین کرامتی را ببیند. بعد هم طرف را کنار کشید و گفت این مبلغ بر ذمه شماست که وقتی به ایران آمدید معادل آن را به یک مستحق بدهید. از سفارت بیرون آمدیم. من هنوز در حیرت بودم، پرسیدم نمیخواهد برای خانم و فرزندانتان سوقاتی بخرید؟ گفت سه چهار تا خرده ریزه میخریم و کل مبلغی که برای سوقاتی خرچ کرد از پنجاه پاوند بیشتر نبود.
حالا اما در روزگار سلطنت فقیه، البته وضع فرق میکند، چون هزینه ها از بیت المال ملت همیشه در صحنه پرداخت میشود، چه کسی استحقاق بیشتری از حافظان بیضه اسلام برای هزینه کردن بیت المال دارد؟
حضرت آیت الله فاضل لنکرانی در کرامول هاسپیتال در اتاق دولوکس آرمیده اند و آقازاده و ارادتمندان در خدمت حضرتش دست به سینه اند. قلب آقا از مصائب امت به درد آمده و معده مبارکشان از زور غصه دچار اختلال شده است، بنابراین خیلی طبیعی است که دولت اسلام، وسیله انتقال حضرتش را در اولین فرصت و در قسمت «هما کلاس» هواپیمائی جمهوری اسلامی و یا فرست کلاس هواپیمائی بریتانیا به پایتخت دولت فخیمه، ام القرای لندن فراهم کند.
هفتاد میلیون امت ایرانی اگر نفس میکشند از برکت وجود همین علمای گرانقدر است که با دعایشان ابنای امت را در برابر بلایا و مصائب بیمه کرده اند. یادم هست قبل از انقلاب، و در سالهائی که در برابر موج مدرنیته، حوزه نیز ناچار شده بود در خطاب و خط و ربط خود پذیرای تحولی هرچند ظاهری شود، مرحوم آیت الله شریعتمداری که روشنترین ملای زمانه بود تشکیلاتی را به نام دارالتبلیغ پایه گذاشت که روحانیون جوان و خوشفکری چون امام موسی صدر (آقا موسای آن روز) مطهری، بهشتی، سید هادی خسروشاهی، گلسرخی ـ شیخ ـ صدر بلاغی، و ناصر مکارم شیرازی در حاشیه آن «مکتب اسلام» را بیرون دادند. مجله ای خواندنی که برای ما جوانها نیز جذابیت داشت چون به جای مباحث حیض و نفاس و شکیات مسائل روز را مطرح میکرد و در حوزه علم و فرهنگ و حتی هنر رای و نظر متفاوتی از نظر متداول حوزه را عرضه میداشت. البته با به تخت نشستن امام وارده از پاریس، و از اعتبار افتادن سکه روحانیون واقعی چون مرحوم شریعتمداری، دیگر جائی برای «مکتب اسلام» نبود. تا دیروز ناصر ابوالمکارم زیر سایه شریعتمداری میخواست جوانان را جذب دین کند حالا اما دکان دین چنان رونق گرفته بود که دیگر نیاز به جلب مشتری نبود. از جمع مکتب اسلامی ها البته بعضی چون امام صدر در آستانه انقلاب در حوض تیزاب سرهنگ قذافی ذوب شدند، گلسرخی چندان دوام نیاورد و به خاک رفت، بهشتی در نیمه راه نشستن بر کرسی نیابت سلطنت با بمب ساعتی مجاهدین تکه تکه شد، و مطهری را گلوله فرقان (که فقط ساخته شد تا مطهری و قرنی را از صحنه خارج کند) از امت گرفت. از آنها که ماندند حکایت ناصر ابوالمکارم از همه جالبتر بود. او را با یک کارخانه قند خریدند و از مقام عالم روشنفکر به جایگاه مداح مرتجع ولایت فروکشیدند. در باب اعمال و رفتار آقایان علما چیزی نمیگویم فقط عمل روحانی جوان مبتلا به بیماری قلب قبل از انقلاب را با عملکرد جناب ناصر ابوالمکارم که مدتی است برای استفاده بیشتر، صدها کارگر کارخانه قند دزفول را بیکار کرده و با کمک آقازاده ها با وارد کردن شکر از هند، به فروش ماشین آلات و زمینهای کارخانه قند مشغول شده، مقایسه کنید و نیز درنظر آورید هر بار آمدن و رفتن حافظان بیضه اسلام به لندن واقامت در بیمارستانهای سوپر دو لوکس چه اندازه برای امت همیشه در صحنه هزینه بر میدارد... آن وقت شما نیز چون خواجه بزرگ به فریاد میآئید که ریش و اطوار و دولا و راست شدنشان را نگاه نکنید که چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند. و ظاهراً از یادشان میرود که بالاخره این زندگی را پایانی است و پیش از آنها نیز بودند کسانی که بر بوریا خفتند و کرباس تن پوششان بود اما حالا که کفنشان هم پوسیده است اعتبار و جایگاهشان دست نخورده باقیمانده است. در مقابل تاجدارانی نیز بوده اند که بر و بحر را به فرمان داشتند اما امروز اگر هم کسی نامشان را بر زبان آورد لعن الله علیه ای نثارشان میکند. شگفتا که ارباب قدرت انگار مرگ را از یاد میبرند اگر جز این بود، امروز ما شاهد این اوضاع مصیبت بار در کشورمان نبودیم.

ژنرال امامی کاشانی1 ـ

وقتی سیدعلی آقای ولی فقیه میشود فرمانده کل قوا و در دیدار از صنایع دفاع در برابر موشکهای کوتاه و دراز و خمپاره اندازهای هوشمند و کودن و دستگاههای عریض و طویل ردیابی و رصد، اظهار فضل میکند که بهبه چقدر صنایع نظامی اسلام پیشرفت کرده و انشاء الله به برکت دعای علمای اعلام و عنایات امام زمان عساکر اسلام با این سلاح و عتاد کمر دشمن استکباری را خواهند شکست، نباید تعجب کرد که آیت الله امامی کاشانی نیز که به ضرب عینک ته اسکانی به زور نیم قدمی اش را میبیند درباره سپر دفاعی جدیدی که آمریکائیها در اروپای شرقی برپا میکنند اظهار نظر فرمایند.
دو سه روز بعد از صدور حکم نخست وزیری ارتشبد ازهاری و بعد از آنکه با حضور ژنرالهای چهار ستاره در مجلس شورای ملی معلوم شد حضرتش بیش از تیر و تفنگ دلبسته قرآن و کتاب دعا است مقاله ای در یکی از روزنامه های چهار صفحه ای که بعد از سالها غیبت بار دیگر در غیاب روزنامه های کثیرالانتشار در حال اعتصاب، ظاهر شده بودند به چاپ رسید که عنوانش هنوز به یادم مانده است «وقتی که ژنرالها قرآن به سر میگیرند و قاریان قرآن شمشیر میکشند»... در نظام ولائی یک آخوند فارغ التحصیل فیضیه یا حقانی یا... میشود فرمانده کل قوا و آخوند دیگری در مقام وزیر کشور عنوان فرمانده کل نیروهای انتظامی، و آخوند دیگری وزارت اطلاعات را یدک میکشد. ترفیع درجه در نیروهای مسلح ربطی به قابلیتهای نظامی و دانش و میزان رزم آوری و توانمندیهای هدایت و رهبری ندارد بلکه اگر فرمانده در مراسم سینه زنی عاشورا نشان داد محکمتر از بغل دستیاش به سینه میکوبد و هنگام ادای نیایش صبحگاهی با صدای رساتری مراتب جان نثاری خود را نسبت به مقام معظم فرمانده کل قوا ابراز داشت استحقاق گرفتن درجه بالاتر را پیدا میکند. در ارتش ما صدها افسر شایسته تر از تیمسار آشتیانی برای جانشین فرمانده کل ارتش، وجود دارد اما جای مهر روی پیشانی هیچکدام از آنها به اندازه پیشانی حضرت آشتیانی، قابل رویت نیست. روز جمعه امامی کاشانی اظهار لحیه فرمودند که سپر دفاعی موشکی آمریکا در شرق اروپا برخلاف گفته آمریکائیها و به خصوص جورج بوش برای دفع شر احتمالی جمهوری اسلامی نیست بلکه رفیق ولادیمیر پوتین راست میگوید که این سپر را علیه او بالا برده اند تا خطر موشکهای اورا دفع کنند. شما در تمام جهان مسیحیت بگردید حتی یک کشیش یا اسقف را پیدا نمیکنید که مثل آقای امامی کاشانی چنین با بلبل زبانی درباره سپر دفاعی و موشک و خمپاره سخن گوید. به هر حال قرار است هنگام ظهور حضرت این آقایان جزو آن دویست و اندی مجاهد برگزیده خدا در رکابشان حاضر باشند. در گذشته البته میگفتند یاران حضرت برای نابودی منافقین شمشیر میزنند اما با توجه به پیشرفت علم و توسعه صنایع نظامی به ویژه در پرتو رهبریهای داهیانه نایب امام زمان در سالهای اخیر، اصحاب خاصه امام ناچارند با وسائل حربیّه جدید از نوع لیزری و الکترونیکی به محاربه مشغول شوند. شما انتظار دارید آقای مشکینی با تیر و کمان به جنگ کفار بروند؟ استغفر الله، حتما باید حضرت ایشان از چگونگی پرتاب خمپاره 107 اطلاع داشته باشند و دامادشان جناب ریشهری وزیر سابق امنیت ولی فقیه نیز ضروری است از زیر و بم موشکهای کرم ابریشم باخبر باشد. وظیفه عالمی از نوع امامی کاشانی که دچار قلّت بصر است در چهارچوب برپائی سپر دفاعی خلاصه میشود در حالی که مسئولیت فوج موشکهای ضدهواپیمای سام 7 و RBS70 هم بر شانههای مقتدر حضرت آیت الله شیخ احمد جنتی گذاشته شده است. در این میان کار آیت الله محمد تقی مصباح یزدی هم معلوم است که جناب ایشان با توجه به علاقه ای که به سلاحهای ساخت انگلیس دارند فرماندهی واحدهای تانکهای سبک انگلیسی «سنتوریون» را برعهده خواهند داشت.

شنبه 9 تا دوشنبه 11 ژوئن

وقتی خون ناحق حریری امان بشار را میبرد
1 ـ سرانجام شورای امنیت با همه اطوارهای روسیه و نامردیهای قطر و حضور چین و آفریقای جنوبی و اندونزی، قطعنامه برپائی دادگاه بین المللی رسیدگی به جرایم قاتلان رفیق حریری نخست وزیر اسبق لبنان و شماری از شخصیتهای برجسته سیاسی و فرهنگی و مطبوعاتی این کشور را تصویب کرد. البته تا دهم ژوئن به لبنانیها فرصت داده شد با برپائی جلسه پارلمان این قطعنامه را مورد تأیید قرار دهند تا دادگاه در لبنان و با شرکت قضات لبنانی و ناظران بین المللی تشکیل شود وگرنه مطابق ماده 7 میثاق سازمان ملل، شورای امنیت مختار است که دادگاه را خارج از لبنان و با ترکیب مشترکی از قضات لبنانی و بین المللی برپا کند و در صورت عدم تمکین دولتهائی که شهروندانشان مورد اتهام هستند از همکاری، با مراجعه به ماده 7 به وسائلی که تشخیص میدهد (از جمله اعمال زور و قوه قهریه) موانع را از سر راه دادگاه و اجرای احکامش بردارد. به معنای دیگر شورای امنیت میتواند از انواع و اقسام مجازاتها علیه سوریه و نیز وابستگانش در لبنان استفاده کند و حتی جواز عملیات نظامی علیه سوریه را صادر کند، تا آنها را وادار به تمکین به دادگاه و تصمیماتش سازد.
در لبنان از شش ماه پیش که دولت فواد سینیوره چهارچوب تشکیل دادگاه بین المللی را مورد تصویب قرار داد، نبیه بری رئیس پارلمان که دستی در بیعت رژیم سوریه دارد و حسن نصرالله که نوکر دمشق و تهران به طور همزمان است در کنار مشتی نوکران حقیر از نوع سلیمان فرنجیه و طلال ارسلان و عاصم قانصوه در کنار پیرمردان جاه طلبی مثل عمر کرامی و سلیم الحص، به هر حیله ممکن متوسل شده اند که دولت را به زیر کشند و مانع از تصویب طرح تشکیل دادگاه چه در لبنان و چه در خارج لبنان شوند. دولت که با داشتن اکثریت در مجلس (70 نماینده از جمع 120 تن) قادر است به راحتی طرح را در مجلس ملی کشور به تصویب رساند، به علت مخالفت نبیه بری با برپائی جلسه پارلمان و خروج شش وزیر وابسته به اقلیت از کابینه ناچار دست به دامان سازمان ملل شد که طرح را در شورای امنیت به تصویب رساند.
فردای تصویب طرح، منوچهر متکی وزیر خارجه ولی فقیه به دمشق رفت تا ضمن ابراز همدردی با شریک سوری تاکید کند جمهوری ولایت فقیه با تمام قوا در کنار رژیم برادر بعثی که خلیج همیشه فارس را عربی و جزایر تا ابد ایرانی را اماراتی میداند، ایستاده و به عوامل خود فرمان داده به سرعت اوضاع آشفته لبنان را آشفته تر و فتنه و آشوب را در این کشور گسترده تر کنند. لبنانیها که با ماجراجوئی حزب الله در به اسارت گرفتن دو سرباز اسرائیلی، فصل توریستی تابستان گذشته شان به عزا و ویرانی تبدیل شد، امسال امیدوار بودند بار دیگر با هجوم گرما، مسافران اهل حاشیه خلیج فارس را پذیرا شوند. هتلها و رستورانها آماده پذیرائی از میهمانان میشدند اما بار دیگر با توطئه مشترک دمشق و تهران در به راه انداختن فتنه فتح الاسلام در شمال لبنان و بمبگذاریها در بیروت و دیگر نقاط کشور، سایه وحشت بر سرتاسر لبنان گسترده شد.
به قول نویسنده و تحلیلگر لبنانی ولید شقیر حالا میتوان با ولید جنبلاط همصدا شد که از همان فردای قتل حریری اعلام کرد تهران و دمشق و نوکرانشان در این جنایت همدست بوده اند.
دادگاه رسیدگی به قتل رفیق حریری آنگونه که فواد سینیوره نخست وزیر لبنان گفته است علیه هیچ دولت و یا فرد خاصی نیست بلکه فقط هدفش رسیدگی به جنایت کسانی است که با کشتن حریری و شمار دیگری از آزاد اندیشان لبنانی، سرزمینی را که میرفت زخمهای جنگهای داخلی اش را کاملا التیام بخشد، بار دیگر خونین و مجروح در وسط میدان خاورمیانه رها کردند.
حالا کمتر کسی تردید دارد آن کس که کامیون مملو از بمبهای هوشمند و مواد منفجره پلاستیکی را از دمشق وارد بقاع کرد از عوامل احمد جبریل فرمانده جبهه خلق فرماندهی عمومی بود که از نوکران قدیمی دمشق و تهران است و آن که کامیون را به بیروت آورد از دست پروردگان عماد مغنیه رئیس اطلاعات حزب الله میباشد. حالا همه میدانند ژنرال جمیل السید فرمانده اطلاعات لبنان دستور قتل حریری را از رستم غزاله رئیس وقت اطلاعات نظامی سوریه در لبنان دریافت کرد. و آصف شوکت شوهر خواهر بشار اسد و مرد قدرتمند دمشق تلفنی به ژنرال الحاج فرمانده امنیت داخلی لبنان دستور داده بود صحنه قتل حریری را قبل از رسیدن بازرسان سازمان ملل پاکسازی کند. من مطمئنم خون حریری هم چون خون بسیاری از دولتمردان و نویسندگان و چهره های سرشناس لبنان به هدر نخواهد رفت و در عین حال معتقدم دادگاه ویژه بین المللی روزی نیز به جنایات اهل ولایت فقیه رسیدگی خواهد کرد. امروز نوبت رژیم بعثی سوریه و فردا نوبت رژیم ولایت فقیه در ایران خواهد بود

http://www.nourizadeh.com